Hond in de spotlight!
Ringo
Het verhaal van Duitse Herder Ringo begint eind juni 2007.
Zijn eerste thuis krijgt hij bij twee baasjes van gevorderde leeftijd die hem met veel liefde grootbrengen.
Maar al snel blijkt dat hij voor hen te groot en te sterk is geworden.
Daarom belandt Ringo voor twee weken in het asiel van Werchter.
Hij wordt er heel goed verzorgd en leert snel elementaire communicatieskills met de andere hondjes.
Gelukkig duurt deze korte internaatopleiding niet te lang en is zijn nieuwe baasje niet veraf…
Toen ik hem daar voor het eerst zag was het
meteen liefde op het eerste gezicht. Beiden beseften we toen nog niet half hoe we elkaars leven gingen
veranderen…
Realiteit was wel: een stevige puberhond van 9 maand, met overgewicht en amper gesocialiseerd,
maar o zo’n zacht karakter, dat maakte álles goed. Na enkele maanden verwoed oefenen op de basiscommando’s
was ie klaar om voor het eerst een grote reis te maken, 7 weken stappen in Frankrijk en Spanje –
de kilootjes vlogen eraf!
De voorbije zomer bleek trouwens dat hij zich ook in de bergen, de Pyreneeën,
best thuis kan voelen, zeker als het omhoog gaat.
En als we er niet op uit zijn – een mens moet ook soms werken nietwaar – is Ringo erg gesteld op vaste regelmaat, hij geniet zichtbaar van vaste gewoonten en weet precies te zeggen wanneer ‘het tijd is’. Qua karakter is Ringo erg aanhankelijk, maar geen flemer, hij vraagt wel zelf wanneer hij affectie nodig heeft. Verder houdt hij nog van: thuis ravotten met z’n twee vriendjes, een Golden Retriever en een Witte herder, van zijn Kong die hij vol overgave leeglikt voor het slapengaan, enz.
Omdat vorige winter bleek dat Ringo na de dagelijkse wandelingen en de wekelijkse gehoorzaamheidstraining nog een brok energie overhad, gingen we op zoek naar nog een activiteit. Zo kwamen we uit bij canicross. Dat hebben we nu ongeveer een half jaar uitgeprobeerd, voornamelijk onder het motto ‘meedoen is véél belangrijker dan winnen’.
We zagen daar dat er nog mensen zijn die met veel liefde actief met hun viervoeter omgaan. En wat is er nu mooier dan dat – een onverwoestbare, onvoorwaardelijke band tussen beestje en baasje?
In het geval van Ringo zou ik het bij God niet weten ;-)
Groetjes van Koen
Poot van Ringo
