Hond in de spotlight!
Kenia
Hallo,
Ik ben Kenia, geboren op 31-03-2007 in Helcine bij een fokker.
Mijne echte naam is Gitta van Sakerland, maar baasje vond Kenia mooier.
Ik en nog een ander zusje bleven als laatsten over.
Toen kwam er iemand raar binnen en begon met ons te spelen enzo....
Ineens pakte die vreemde mij vast en zei:"Oke, deze wordt het."
Ikke afwachten en denken: "Waarom zegt ze dat nu?"
Toen moest ik met haar in een groot rijdend ding stappen. Na een 45min rijden kwam ik thuis, mijn baasje liet me direct buiten los. Toen mocht ik kennis maken met mijn zus, de Jack Russel Mira en dan nog labrador Kenia. In oktober heb ik er nog een zus bijgekregen, Jack Russel Lola. Baasje had haar geadopteerd, want haar moeder wou nog een kleine hond waar ze kon mee knuffelen. Met mij kon ze dat niet, zei ze. Mmmm, ik ben nog zo een fletskont.
Een paar weken later mocht ik naar de hondenschool voor mijn eerste gehoorzaamheidstraining.
Toen ik 8 maanden oud was zat ik al in de C-klas maar we zijn gestopt omdat ik niet zo goed tegen de druk kan.
Op 10 maand is mijn baasje met mij naar Aarschot gereden om naar de flyball te gaan kijken.
Een week later stond ik zelf op het terrein. Het leek toch allemaal raar ze, die kas enzo.
Rond 11 maand ben ik ook agility beginnen te trainen, daar heeft mijn baasje met mij afgezien!
Ik had van alles schrik, het baasje wou het zelfs opgeven met mij.
Na een paar maanden is het ons dan toch gelukt en heb ik mijn brevet van agility behaald.
Flyball ging ook super goed op 18 maand mocht ik mijn eerste wedstrijd al meelopen.
In 2008 heb ik mijn debuut gemaakt in Oudenaarde op de canicross.
Dat vond ik ook een rare sport, al die hondjes die stonden te blaffen om te vertrekken.
Ik stond daar rustig te kijken want ik wist niet goed waarom ze dat deden.
Toen was het onze beurt, ik en mijn baasje vertrokken ik liep maar rustig naast haar want ik wist niet goed wat doen.
Al die baasjes met hun honden kwamen voorbijgevlogen, ikke toch een beetje bang ze.
We eindigden toen nog 13de van de 18 teams in onze categorie, mijn baasje was nog zo content.
Na mijn debuut zijn we beginnen samen te trainen met Carolien en Barbara, dankzij hen, Fates, Zorax, Axo en Fellow heb ik
Mijn schrik wat kunnen overwinnen.
We zijn inmiddels ook lid geworden bij het Canicrossteam Hageland.
Een paar maand later was het canicrosswedstrijd in Poeke, baasje en ik hadden hard getraind dus we gingen ervoor!
Deze keer stond ik ook al aan de start als zot te blaffen, ik had het eindelijk door waarom de andere woefs het ook deden.
's avonds keken we naar de uitslagen en we waren 3de bij de Young Runners, mijn baasje was superfier, het hard trainen heeft geholpen.
Nu loop ik ook regelmatig de lange afstand mee.
Buiten die sporten doe ik ook nog andere dingen ze, de jacks plagen bijvoorbeeld.
Maar mira geeft me soms wel lippiercingen als ik te wild speel.
Daarom speel ik vanaf nu alleen nog wild met Fates, daar mag ik tenminste in zijn nekvel hangen enzo!
Het leukste is samen met Fates achter konijntjes en herten jagen.
Voila dit was het zoal, mijn leven als Mechelse Herder en sporthond!
